Από τις ομπρέλες... στις σημαίες

Η εταιρεία απασχολεί 40 άτομα, παράγει ετησίως 150 χιλιόμετρα ύφασμα και πραγματοποιεί ετησίως τζίρο της τάξεως των 700 εκατ. δρχ. περίπου, σε μια αγορά συνολικού τζίρου 1,5 δισ. δρχ.

Της Νατάσσας Ν. Σπαγαδώρου

ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ του 1897 στην Αθήνα του 1922 και από το "Πρότυπον εργοστάσιον ομβρελών" στη δημιουργία μιας μονάδας σημαιών μοναδικής για τα οικονομικά και εμπορικά δρώμενα της Ελλάδας, αλλά και του εξωτερικού, και κυρίως της ομογένειας.

Ο Ηλίας Κοκκώνης το 1897 μεσουρανούσε επαγγελματικά σε μια Σμύρνη σφύζουσα από ομορφιά, χάρη και εμπορική ζωή. Σήμερα οι διάδοχοί του, άξιοι συνεχιστές του ονόματός του, αλλά κυρίως του εμπορικού του δαιμονίου, δραστηριοποιούνται το ίδιο έντονα επιχειρηματικά, ωστόσο λίγο διαφορετικά, μιας και το αρχικό εμποόρευμα, οι ομπρέλες, μετατράπηκαν σε... σημαίες, ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά αντικείμενο το οποίο όμως αποδεικνύεται στην πράξη πολύ κερδοφόρο.

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ

Επικεφαλής της επιχείρησης Ηλίας Κοκκώνης Διάδοχοι [ΙΚΕ] είναι μια γυναίκα, η κ. Ελένη Κοκκώνη Λαμπροπούλου, εγγονή του Ηλία Κοκκώνη, και κόρη του Παναγιώτη, μικρότερου γιού του Ηλία, η οποία όχι μόνο κρατά επάξια το τιμόνι της επιχείρησης, αλλα το διαχειρίζεται και ιδιαίτερα ευέλικτα. Η εταιρεία διαθέτει ήδη δύο εργοστάσια: Στη μεταμόρφωση - όπου στεγάζεται το Τυπωτήριο της επιχείρησης και στο Μαρούσι, όπου βρίσκεται το Γαζωτήριο. Η εταιρεία απασχολεί 40 έτομα, παράγει ετησίως 700 εκατ. δρχ. περίπου σε μια αγορά συνολικού τζίρου 1,5 δισ. δρχ. Επιπλέον λειτουργεί με ίδια κεφάλαια, αποφέυγει επιμελώς το δανεισμό και έχει μια μικρή πλην όμως σημαντική συνεργασία με τους ομογενείς του εξωτερικού.

ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΤΗΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΣ

Η κ. Κοκκώνη μάλιστα, όταν μιλά για τους Έλληνες του εξωτερικού είναι ιδιαίτερα ενθουσιώδης, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η ομογένεια σε όλο τον κόσμο διαθέτει μια τελείως ξεχωριστή νοοτροπία, εντελώς διαφορετική από εμάς. "Όταν οι ομογενείς μιλούν για την πατρίδα και δη για τη σημαία τους, σε παρασύρουν γιατί ξεχειλίζουν από καμάρι και υπερηφάνεια. Επίσης οι Έλληνες του εξωτερικού σε Αγγλία, Αυστραλία, Γερμανία, ΗΠΑ και σε όλο τον κόσμο, έχουν πολύ ωραία λάβαρα ζωγραφισμένα στο χέρι, προτομές και αγιογραφίες. Εμείς στην εταιρεία διαθέτουμε έναν ζωγράφο που ζωγραφίζει όλα αυτά τα όμορφα λάβαρα". Οι Έλληνες μάλιστα του εξωτερικού πολύ συχνά, λέει η συνομιλήτριά μας, προτιμούν αντί να τους στείλουμε τις σημαές που θέλουν, να έρθουν στην Ελλάδα και να αγοράσουν οι ίδιοι προσωπικά τα αντικείμενα. Πραγματικά είναι συγκινητικοί οι ομογενείς.

Εξαγωγές όμως περιστασιακές η εταιρεία πραγματοποιεί και με Κύπρο, βαλκάνια, Μ. Ανατολή. Μια πολύ καλή συνεργασία που θυμάται η κ. Κοκκώνη ήταν με το Ιράκ πρίν από τον πόλεμο του Κόλπου το 1991, ενώ και με τους Κούρδους θυμάται μια αντίστοιχη όμορφη συνεργασία.

Η εταιρεία Ηλίας Κοκκώνης Διάδοχοι ΕΠΕ σήμερα αποτελείται ουσιαστικά από δύο κομμάτια: το ένα είναι η παραγωγή και εμπορία σημαιών, λαβάρων και εξαρτημάτων και το δεύτερο είναι η εισαγωγή κυπέλλων, πλακετών, επάθλων.

ΙΔΙΟΤΥΠΗ Η ΑΓΟΡΑ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ

Η αγορά της σημαίας είναι μια μικρή, ιδιότυπη, εξειδικευμένη και αρκετά δύσκολη αγορά αναφέρει η σημερινή διευθύνουσα σύμβουλος, η κ. Κοκκώνη Λαμπροπούλου, διότι το αντικείμενο δεν είναι τυποποιημένο και επομένως επιδέχεται μεγάλες δόσεις αυτοσχεδιασμού και φαντασίας. Άλλος μπορεί να ζητήσει τριγωνική, στρογγυλή ή τετράγωνη σημαία, ενώ άλλος να χαραχθεί το λογότυπό του περίεργα ή εκκεντρικά. Μια στιγμή που θυμάται ιδιαίτερα η κ. Κοκκώνη, ήταν όταν "μια πελάτισσα μας ζήτησε να προσθέσουμε στην Ελληνική σημαία περισσότερες ρίγες γιατί της φαινόταν πολύ... φτωχή. Φυσικά δεν το κάναμε όπως αντιλαμβάνεστε"!

"Σε κάθε περίπτωση πάντως", συνεχίζει, "η δουλειά μας είναι πολύ ενδιαφέρουσα ακόμη και όταν ασθμαίνουμε για να παράξουμε ένα σχέδιο ή μια σημαία αυθημερόν". Η κ. Κοκκώνη Λαμπροπούλου είναι γεγονός ότι μιλάει με κέφι και μεράκι για τη δουλειά της - πολύτιμος συνεργάτης της οποίας είναι και ο σύζυγός της στα οικονομικά της εταιρείας - ενώ είναι πασιφανές ότι το ίδιο το αντικείμενο δηλαδή η σημαία, έχει επηρεάσει την ιδιοσυγκρασία της. "Είναι αδύνατον να δουλεύεις με ένα τόσο δυνατό σύμβολο του ελληνισμού και να μην σε επηρεάζει", αναφέρει η κ Κοκκώνη. Στο σημείο αυτό να σημειώσουμε, ότι πιθανολογέιτια πως ο πρώτοι λαοί που κατασκεύασαν υφασμάτινες σημαίες υπήρξαν οι Εβραίοι και οι Σκύθες. Παρόμοιες δρακοντόσχημες σημαίες ή υφασμάτινα χρυσοποίκιλτα κομμάτια με απεικονίσεις δράκοντα είχαν επίσης οι Πάρθιοι, οι Σαρμάτες, οι Δάκες και άλλοι.

Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΘΛΟΥ

Από την άλλη πλευρά, η αγορά του κυπέλλου, υπογραμμίζει η συνομιλήτρια μας, είναι πολύ ανταγωνιστική, διότι υπάρχουν πολλοί παίκτες που δραστηριοποιούνται. Υπάρχουν σήμερα πολλά εργοστάσια στην Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία, μερικά με τα οποία συνεργαζόμαστε και επειδή οι εν λόγω μονάδες είναι τεράστιες, αλλάζουν τα καλούπια από σεζόν σε σεζόν.

ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΕΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

Από το 1922 ο τομέας της παραγωγής έχει ενισχυθεί με ένα άρτια εξοπλισμένο σχεδιαστικό τμήμα. Τα λογότυπα και τα σχέδια αναπαράγονται με ακρίβεια σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και μετά προωθούνται στο τμήμα της μεταξοτυπίας. Ωστόσο, οι παλιές μέθοδοι κατασκευής σημαιών με ζωγραφική στο χέρι, χρυσοτυπία και κέντημα δεν έχουν καταργηθεί για ειδικές παραγγελίας.

ΑΡΧΕΙΟ ΣΗΜΑΙΑΣ

Η μεγάλη εμπειρία της εταιρείας όλα αυτά τα χρόνια - πάνω από 100 χρόνια ζωής μάλιστα - οδηγούν αυθόρμητα την κ. Κοκκώνη να μου αναφέρει ένα όνειρό της, που σύντομα θα πάρει σάρκα και οστά. Πρόκειται για ένα "Αρχείο Σημαίας", που επιθυμεί να δημιουργήσει και το οποίο θα περιλαμβάνει ελληνικές ιστορικές και σύγχρονες σημαίες, καθώς και εθνικά σύμβολα. Είναι κάτι που το χρωστάμε στους προγόνους μας - μου λέει - και σε όλους τους εργαζόμενους που πάλεψαν για να υπάρχει σήμερα αυτή η εταιρεία.

Αναφερόμενη στους καλούς και κακούς πελάτες, η κ. Κοκκώνη υπογραμμίζει ότι το ελληνικό Δημόσιο αποτελεί αναμφισβήτητα έναν καλό πελάτη για την εταιρεία αλλα δύστροπο όσον αφορά στις πληρωμές. Όσον αφορά στο μέλλον της εταιρείας, η συνομιλήτριά μας επισημαίνει ότι "παρά την οικονομική κρίση που όλοι διερχόμεθα, είμαι αισιόδοξη και πιστεύω ότι η εταιρεία θα προχωρήσει ακόμα πιο μπροστά.

Ξέρετε, οι Έλληνες είμαστε πατριώτες και είναι αδύνατον το στοιχείο αυτό να απομονωθεί από την κουλτούρα,την παράδοση και την ιστορία μας.

Άλλωστε αυτό το πανάκι ύφασμα, υποδηλώνει πάνω από όλα την επικοινωνία μεταξύ των λαών και είναι αναγνωριστικό μιας μονάδας, κοινότητας ή θρησκείας". Όσο λοιπόν θα υπάρχουν άνθρωποι, θρησκείες, κοινότητες, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, τόσο θα βλέπουμε να κυματίζουν σημαίες, εθνικές, ιστορικές, θρησκευτικές, εμπορικές, ναυτικές, στρατιωτικές, λευκές, γαλάζιες, πολύχρωμες...

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ της εταιρείας Κοκκώνη ξεκινάει κάπου το 1897 στη Σμύρνη, όπου ο Ηλίας Κοκκώνης, παππούς της σημερινής διευθύνουσας συμβούλου, ιδρύει κατάστημα και εργοστάσιο ομβρελών, όπως είπαμε παραπάνω και γρήγορα γίνεται πασίγνωστος και αγαπητός σε όλους. Το 1919 η Σμύρνη από άκρη σ' άκρη περιμένει τον ελληνικό στρατό. Μυστικά ο Ηλίας Κοκκώνης, ο οποίος αποδεικνύεται τελικά εκτός από μεγάλος έμπορος και μεγάλος πατριώτης, αρχίζει να ράβει ελληνικές σημαίες για την πολυπόθητη στιγμή της απελευθέρωσης. Και πράγματι, στις 2 Μαΐου όλη η Σμύρνη υποδέχεται τον ελληνικό στρατό ντυμένη στα γαλανόλευκα. Όμως, η καταστροφή του ελληνισμού το 1922 είναι ένα μεγάλο πλήγμα για τις ανθρώπινες ζωές, αλλά και ο εμπόριο που είναι σε πλήρη άνθιση. Η οικογένεια Κοκκώνη - με τα επτά παιδιά - ξεριζώνεται από την ιωνική γη και καταφεύγει στην Αθήνα. Εκεί ο Ηλίας Κοκκώνης ξεκινώντας από το μηδέν στήνει και πάλι την επιχείρησή του Πρότυπον εργοστάσιον ομβρελών - ειδικό τμήμα σημαιών και λαβάρων. Πρώτα στην οδό Σταδίου και αργότερα στη Στοά Αρσακείου εκεί όπου μέχρι [το 2019] στεγαζόταν η έδρα της εταιρείας.

ΤΟ "ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΣΜΥΡΝΗΣ"

Η δράση της εταιρείας δεν είναι μόνο εμπορική. Για χρόνια με επίκεντρο τον Ηλία Κοκκώνη , το κατάστημα γίνεται κέντρο Σμυρναίων λογίων πολιτευτών και φίλων και ονομάζεται "προξενείο Σμύρνης". Αργότερα ο Ηλίας Κοκκώνης φροντίζει με προσωπικό κόπο και δαπάνες τη μεταφορά και τοποθέτηση του τέμπλου στην Αγία Φωτεινή Νέας Σμύρνης από το ναό Αγ. Ιωάννου Θεολόγου Σμύρνης, έργου ξυλόγλυπτου μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας και διδύμου του αυθεντικού τέμπλου της Αγίας Φωτεινής της Σμύρνης. Επείσης ασχολείται δραστήρια με τη διάδοση της καλλιέργειαςτου ελαιόδενδρου σε μια Αθήνα που μόλις έβγαινε από την πείνα της κατοχής.

Το 1946 ο παππούς, ο Ηλίας Κοκκώνης πεθαίνει και τη διαχείριση της εταιρείας αναλαμβάνει ο μεγαλύτερος γιός του, Βασίλης. Ποδηλάτης, Πανελληνιονικης ο ίδιος, επεκτείνει τις εμπορικές δραστηριότητες της εταιρείας στα είδη σπόρ, τα έπαθλα και τα μετάλλια.

Γενικά αναφέρει η κ. Κοκκώνη - η οποία είναι κόρη του Παναγιώτη Κοκκώνη, του μικρότερου γιού του Ηλία - τα σπόρ ήταν πάντα συνυφασμένα με την οικογένειά μας. Όμως μεγάλη είναι η συμβολή της εταιρείας και στον προσκοπισμό. Το κατάστημα σε συνεργασια με το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων αποτελεί κέντρο εξοπλισμού όλων των προσκόπων και πολλές δεκαετίες. Για το λόγο αυτό, η εταιρεία έχει τιμηθεί με το δίπλωμα και το Μετάλλιο Ελληνικού Προσκοπισμού απο το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων. Το Βασίλη Κοκκώνη διαδέχτηκε στη διαχείρηση της εταιρείας ο αδερφός του Παναγιώτης. Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία πρωτοστάτησε στην καθιέρωση της "Σημαίας της Βεργίνας", με τον Ήλιο της Βεργίνας, όταν οι Σκοπιανοί αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν το ελληνικό αυτό σύμβολο στη δική τους σημαία. "Τα τελευταία χρόνια, επίσης", όπως αναφέρει η κ. Κοκκώνη, "δουλέψαμε πολύ με σημαίες των δήμων, αρχής γενομένης του δήμου Αθηναίων. Ήδη μέχρι αυτή τη στιγμή έχω συγκεντρώσει 150 σημαίες από τους δήμους, ενώ συνολικά οι σημαίες των δήμων ανέρχονται σε 800."