Ηλίας Κοκκώνης: Από τις ομπρέλες... στις σημαίες

Της Νατάσσας Ν. Σπαγαδώρου

ΑΠΟ ΤΗ ΣΜΥΡΝΗ του 1897 στην Αθήνα του 1922 και από το "Πρότυπον εργοστάσιον ομβρελών" στη δημιουργία μιας μονάδας σημαιών μοναδικής για τα οικονομικά και εμπορικά δρώμενα της Ελλάδας, αλλά και του εξωτερικού, και κυρίως της ομογένειας.

Ο Ηλίας Κοκκώνης το 1897 μεσουρανούσε επαγγελματικά σε μια Σμύρνη σφύζουσα από ομορφιά, χάρη και εμπορική ζωή. Σήμερα οι διάδοχοί του, άξιοι συνεχιστές του ονόματός του, αλλά κυρίως του εμπορικού του δαιμονίου, δραστηριοποιούνται το ίδιο έντονα επιχειρηματικά, ωστόσο λίγο διαφορετικά, μιας και το αρχικό εμποόρευμα, οι ομπρέλες, μετατράπηκαν σε... σημαίες, ένα ιδιαίτερα φορτισμένο συναισθηματικά αντικείμενο το οποίο όμως αποδδεικνύεται στην πράξη πολύ κερδοφόρο.

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ

Επικεφαλής της επιχείρησης Ηλίας Κοκκώνης Διάδοχοι ΕΠΕ είναι μια γυναίκα, η Ελένη Κοκκώνη Λαμπροπούλου, εγγονή του Ηλία Κοκκώνη, και κόρη του Παναγιώτη, μικρότερου γιού του Ηλία, η οποία όχι μόνο κρατά επάξια το τιμόνι της επιχείρησης, αλλα το διαχειρίζεται και ιδιαίτερα ευέλικτα. Η εταιρία διαθέτει ήδη δύο εργοστάσια: Στη μεταμόρφωση - όπου στεγάζεται το Τυπωτήριο της επιχείρησης και στο Μαρούσι, όπου βρίσκεται το Γαζωτήριο. Η εταιρεία απασχολεί 40 έτομα, παράγει ετησίως 700 εκατ. δρχ. περίπου σε μια αγορά συνολικού τζίρου 1,5 δισ. δρχ. Επιπλέον λειτουργεί με ίδια κεφάλαια, αποφέυγει επιμελώς το δανεισμό και έχει μια μικρή πλην όμως σημαντική συνεργασία με τους ομογενείς του εξωτερκού.